2013 in een notedop.

2013 werd gekenmerkt door de operatie die ik op 11 maart moest ondergaan aan mijn enkel. In deze operatie werd na vele jaren sukkelen het onderste spronggewricht vastgezet met 2 bouten. In de wintermaanden had ik het mentaal heel zwaar om te trainen. Door van het clubkampioenschap mijn ultieme doel te maken vond ik mijn motivatie terug en dat werd met een 11de plaats en de bescheiden titel van clubkampioen ook een succes. Daarna werden er enkele koersen afgelast en kon ik de goede vorm niet meer etaleren voor mijn operatie.

De operatie slaagde en de revalidatie ging veel sneller dan verwacht. Toch stond ik 2 maanden buiten competitie. Door een valpartij in de eerste ronde van mijn eerste koers zat ik direct nog enkele weken op de sukkel met een gekneusde rib. Uiteindelijk kwam ik in juni goed op gang met direct enkele top 10 plaatsen die niet symbool stonden voor mijn koersconditie. Op dat moment moest ik iedere koers gewoon aanklampen achter in het peloton en kon ik slecht een mooie plaats halen door op het laatste toch in een juiste vlucht te zitten.

Pas met de verlofperiode begon ik door de trainingsweken aan de caravan veel beter te rijden en kwamen de resultaten. Maar door een gebrek aan basis begon dit op het einde van het seizoen gestaag weer naar beneden te gaan. Toch kan ik, gezien de omstandigheden, terugblikken op een meer dan geslaagd seizoen. Niemand had durven denken dat ik zo snel terug zou komen. Ik ben vooral heel blij, dat ik toch nog heb kunnen presteren voor mijn nieuwe ploeg KVC Deinze, die mijn in mijn blessure zeker en vast gesteund hebben en absoluut geen druk gelegd hebben voor mijn terugkeer.

Ik behaalde in dit korte seizoen toch 10 top 10 plaatsen, waarvan 3 in de top 5. Helaas kon ik geen podiumplaatsen behalen. Als regelmatigheid kan ook wel tellen dat ik 33 keer in de prijzen (top 30) reed.

2013 werd ook voor het eerst een volledig jaar zonder triathlon. Als veldrijder ben ik er ook in 2013 nog niet in geslaagd een B-cross uit te rijden, maar bij de LRC heb ik meer en meer mijn plaats in de top 20 gevonden. Naar het einde van het jaar slaag ik er ook in om reeds een 2-tal keer per week te lopen en loop ik een 10-tal km aan 12km/u.

2013 was vooral een jaar dat hoop bracht. Na vele jaren dagelijkse pijn en onzekerheid kan ik alvast pijnloos koersen en leven. Ook het lopen gaat beter en beter, maar is zeker nog niet om mij competitiewaardig te maken, maar het laat mij dromen voor de toekomst.