Het verdict is gevallen.

Na 3 maanden van pijnlijk afwachten en het ondergaan van onderzoeken is eindelijk het verdict gevallen aangaande mijn enkelblessure.

Op maandag 11 maart mag ik mij in AZ St. Lucas Brugge aanmelden voor een operatie. In deze operatie zal een arthrodese uitgevoerd worden op het subthalaire gewricht. Dit betekent dat het onderste spronggewricht zal vastgezet worden. Dit gewricht verbindt onder andere het hielbeen met de thalus.

Wat de uitslag ook is, ik ben enorm opgelucht dat het verdict eindelijk gevallen is. Nu weet ik tenminste aan wat mij te houden.

Waarom?

Uit de vele onderzoeken werd duidelijk dat alle pijn uit dat gewricht komt. Eind 2011 werd daar al een afgebroken stuk gewricht verwijderd. Nu was op de scans al te zien dat het gewricht zich terug hervormd heeft, maar dat er ook alweer breuklijnen zichtbaar zijn. De ontstekingen in mijn gewricht komen heel waarschijnlijk door de grotere mobiliteit die ontstaan is door dat breukje.

Wat?

Bij een arthrodese wordt in feite het kraakbeen van een gewricht verwijderd en door middel van een bout tegen elkaar gefixeerd. Daardoor beginnen die 2 botten aan elkaar te groeien en kan dat gewricht niet meer bewegen omdat het eigenlijk geen gewricht meer is, maar een aaneensluitend bot. Tevens is de pijn daarmee ook verdwenen.

Gevolgen?

Voor mij was direct de grote vraag of ik in de toekomst nog zou kunnen sporten. Wel, ik heb blijkbaar geluk dat het gaat om het onderste spronggewricht en niet om het bovenste. Volgens de orthopedist valt de bewegingsbeperking mee en kan alles opgevangen worden door de middenvoet. Bovendien zal het voor mij niet veel veranderen omdat ik nu die bepaalde beweging toch al onbewust niet meer maak, vanwege de pijn. Ik zou zeker terug moeten kunnen wielrennen en de kans is zelfs groot dat ik ook weer aan lopen zal toekomen. Maar vooral, ik zal eindelijk van die pijn verlost zijn.

Het herstel zal wel lange tijd in beslag nemen. 6 weken gips, waarop ik niet mag lopen en daarna een loopgips. Dit betekent dus dat mijn wielerseizoen in 2013 wellicht niet al te veel zal voorstellen. Maar dat is het minste van mijn zorgen en ik ben heel blij dat ik ook de volle steun krijg van de mensen van mijn nieuwe wielerploeg.

We zullen alles moeten nemen zoals het komt, maar nu ga ik eerst nog een paar prijsjes proberen te rijden in de mij nog resterende 3 koersweekends.