Update van mijn revalidatie.

We zijn nu 3,5 weken na mijn arthrodese van het onderste spronggewricht. Op de foto, genomen direct na de operatie, kun je zien wat dit juist inhoudt. Het kraakbeen in dit gewricht is weggenomen en het gewricht is vastgezet met 2 bouten. Door het wegnemen van het kraakbeen moeten de beenderen nu aan elkaar groeien.

Na 1 overnachting mocht ik het ziekenhuis verlaten. De operatie was blijkbaar goed verlopen. Volgens de dokter heb ik goede botten, waardoor hij het goed heeft kunnen vastzetten. Tijdens de operatie was blijkbaar duidelijk zichtbaar dat er veel te veel speling op dat gewricht zat. Het was dus niet moeilijk dat dat gewricht constant ontstoken raakte.

Ik ging optimistisch naar huis en dacht al dat de pijn veel minder erg zou zijn in vergelijking met de operatie anderhalf jaar geleden. Maar ik heb me serieus mispakt. Ik ben serieus aan de pijnstillers mogen gaan. De botten zelf vielen uiteindelijk nog mee, maar de opgestapelde zwelling rond mijn achillespees deden me bijna de muur oprijden.

Na 4 dagen kreeg ik een gesloten gips aangemeten. Dit gips heb ik welgeteld 3 dagen aangehad. Na alweer een slapeloze nacht door continue drukkende pijn, heb ik zelf het gips open gesneden en afgedaan. Ondanks het gejammer van mijn vrouw, maakte dit toch direct een wereld van verschil, vooral ook omdat ik de zwelling dan ook veel beter kon behandelen met ijs. Uiteindelijk dient dit gips enkel ter bescherming, de aan elkaar te groeien stukken bot zitten toch vast. Alleen moet ik me goed bewust zijn dat de constructie niet sterk genoeg is om bvb mijn gewicht te dragen.

Toen ik 17 dagen later op controle ging om de draadjes uit te te halen, bleek dat de zwelling naar hun normen heel goed genezen is. Ik heb van de dokter ook geen nieuw gips aangemeten gekregen, wat normaal toch voor 6 weken voorzien was. Ik kan verder werken met dat zelfgemaakt afneembaar gips, ik moet enkel zorgen dat ik er niet op steun en geen accidenten tegen kom. Zo kan ik reeds beginnen met zwemtrainingen en laagbelastend fietsen. Dit komt alleen maar de doorbloeding en het herstel ten goede. De dokter vroeg me ook nog of ik al gewaar was of mijn pijn, waarvoor ik geopereerd ben, nu weg is. Maar daar kon ik nog niet op antwoorden en ik moet bekennen dat deze vraag me ook sterk bezig houdt. Momenteel zit nog zoveel zwelling rond de enkel dat de minste belasting op alle mogelijke plaatsen pijn doet.

Op 16/04 mag ik terug op controle, waar tevens een X-ray zal genomen worden en waar we hopelijk al wat botvorming op zullen zien.