1/4 triathlon ND Beernem

14 June 2015

Op het gevoel.

Op de wedstrijddag zelf liep de adrenaline dan nog extra hoog op omdat ik bijna alles vergeten ben dat ik maar kon vergeten. Ik stond kortom aan de start als een groentje dat zijn eerste triathlon zou doen. Gelukkig deed mijn vrouwtje de nodige interventies waardoor alles nog net op tijd in orde kwam.

Met een bak vol adrenaline Kon ik van start gaan. Ik had mij ingeschreven bij de pro's en mocht in een aparte wave starten. We waren met 16 en voor een keertje moest ik niet vechten in de start. Ik ging er van uit dat ik sowieso de slechtste zwemmer zou zijn en begin gelijdelijk aan op te bouwen. Ik zet een naar mijn doen heel knappe tijd neer. Het is dus in het vervolg misschien toch beter om niet al mijn poer volop te verschieten in de zwemstart om toch maar met een goede groep mee te zijn. Rustig opbouwen, zonder stil te vallen kan dus blijkbaar ook renderen.

Na een perfecte wissel kan ik beginnen aan mijn 42km tijdrijden. Omdat ook mijn Garmin om een of andere reden plat was, wist ik van geen snelheid of hartslag. Het was dus puur op gevoel. Ik had echt een supergevoel. Ik raapte vlot de ene na de andere in. Maar het was toch verschieten dat men me toeriep dat ik als 4de wisselde, met de 5de kort achter mij.

Na alweer een goede wissel begin ik aan het zwaarste stuk van de wedstrijd. Ik zou heel graag top 10 halen, wat zou betekenen dat ik toch op het podium zou geropen worden, wat altijd mooi is voor de sponsors. Ik weet weer van geen hartslag noch snelheid of afstanden, maar vrees toch dat ik mezelf aan het opblazen ben. Toch vlieg ik vrij snel terug naar de 7de plaats. Gelijdelijk aan kom ik meer en meer in mijn tempo en heb echt nooit het gevoel te verzwakken. Ik kan zelfs nog een plaatsje opschuiven en word zo 6de Pro en 7de in het algemeen op 175.

Dat was nu echt eens een triathlon die volledig perfect verlopen is. Ik ben heel tevreden om zo de sponsors in de kijker te hebben kunnen zetten.