1/4 triathlon ND Couvin

26 June 2016

Défi Couvin deel 2

Na 2,5u recup, waarvan na het verwijderen van alle modder van mens en fiets eigenlijk niet zo veel meer over bleef, mocht ik mijn koude, natte wetsuit opnieuw aantrekken. Het was toch moeilijk om de ideale manier te vinden om je voor deze 2de opdracht, die toch bijna 2,5u zou duren, klaar te maken. Ik had honger en ik voelde dat ik eigenlijk na de crosstriathlon serieus leeg was, maar als ik veel zou eten, zou dat ook niet ideaal zijn straks.

Bijna 200 deelnemers waren er voor de 1/4 triathlon en ik kan de tijd niet zeggen dat ik nog eens met zo'n pak in het water lag. Ik had al snel door dat het zwemonderdeel veel te lang zou zijn. Het was uiteindelijk 1900m. Ik probeer economisch zo veel mogelijk in de voeten te zwemmen, want in het zwemmen heb ik echt geen overschot en ik wou absoluut niet opeens stilvallen.

Als 53ste kom ik aan wal. Pascale roept me toe dat ik 6min achterstand heb op Jonathan. Het lange zwemmen zal zeker ook wel zijn sporen nalaten bij Maxime, mijn korste concurrent op 40sec. Volle goede moed trek ik de Slice in gang, maar dat valt serieus tegen. In de gietende regen moet ik direct naar de 39x23 schakelen en dat is toch wat anders dan die kleine koffiemolentjes op de MTB. Ik begin waarlijk te panikeren. 6min achterstand is heel ver en mijn traditionele rush zit er precies niet in. De kou en de regen hebben mij serieus in hun greep. Ik moet overal veel te vroeg terug schakelen en ik haal de tegenstand, maar met mondjesmaat in. Het was een prachtomloop van 40km, waarin alles vervat zat. Maar het venijn zat in de staart en blijkbaar wist niet iedereen dat. Plots begin ik ze allemaal snel op te rapen, waaronder ook Jonathan. Die heb ik dus al achter de kiezen. Een groot vraagstuk nu, hoe ver Maxime nog achter komt. Ik wou hem absoluut niet op mijn nek krijgen in de laatste loopkilometers.

Ik reed een 11de fietstijd en wisselde als 17de. Ik loop een vlakke, maar toch niet zo snelle 10km. Ik tel de kilometers af en een 10-tal atleten komen me nog voorbij. Telkens kreeg ik de schrik op het lijf als ik alweer iemand in mijn nek voel hijgen. Ik kan echt niet sneller, ik zit compleet geblokkeerd en vecht constant tegen de hongerklop. Gelukkig blijken mijn concurrenten met dezelfde problemen te hebben gekampt.

Heel gelukkig ben ik met deze overwinning. Ze stelt misschien niet zo veel voor, maar ik kan er aan de andere kant ook niet aan doen dat er zo weinig interesse voor de combinatie van deze 2 wedstrijden is. En een overwinning behalen met deze organisatie heeft enorm veel voldoening. Wat een pracht dag! 40 worden voelt dan toch nog zo slecht niet.