1/4 Triathlon ND Couvin en Défi.

25 June 2017

3de overwinning Défi!

Dit weekend trok ik traditioneel met Pascale naar Couvin. Een regio en een wedstrijd waar we een beetje ons hart verloren hebben. We hebben er goed logement en de regio in de uiterste uithoek van Henegouwen is echt mooi, met heel veel oude dorpjes die enorm veel rust uitstralen. Bovendien word ik er door de organisatoren altijd heel goed ontvangen en zal ik er voor de 3de keer op rij proberen de défi te winnen. De défi is een klassement die opgemaakt word over de 2 wedstrijden die dit weekend plaats vinden nl op zaterdag een crosstriathlon en op zondag een 1/4 triathlon non drafting.

Ik bereik stilaan mijn topvorm, dus ik had er zin in. Een blik op de deelnemerslijst maakte ook duidelijk dat die topconditie zou nodig zijn. Vanuit Kortrijk waren ze met 3 atleten afgezakt, waarvan vooral Henk Lemey me zorgen baarde, omdat hij in Beernem toch wel 20 plaatsen voor mij was. Maar hij was niet alleen, een snelle zoektocht op internet leerde me dat ze allemaal op individuele wedstrijden wel eens in mijn buurt zaten.

Dag 1 Crosstriathlon 500m zwemmen - 20km MTB - 5km trailrun.

Slechts 90 deelnemers aan de start voor deze mooie crosstriathlon, maar heel wat rappe mannen. Jamer, voor de organisatoren, want ze maken er echt een mooie wedstrijd van, ook voor de toeschouwers. Maar blijkbaar heeft de grote massa enkel om een label als Xterra om hun favoriete sport te doen. Voor mij geen probleem, ze weten niet wat ze missen en ik hou toch niet van die grote en tevens dure massa evenementen.

Al van in de parcourverkenning voelde ik mij supergoed. De training waren deze week al iets in volume afgenomen en het heeft een goede uitwerking op mij. Hellingen waarop ik vorig jaar enorm zat af te zien voelde ik dat ik er goed zou kunnen opknallen. Ik had nu ook 1x11 en dat zal me ook serieus voordeel opleveren tov vorig jaar. Het parcour lag er nu ook supersnel bij, dat was misschien niet echt in mijn voordeel.

Ik warmde mij goed op voor het zwemonderdeel. De crosstriathlon beschouw ik toch nog een beetje als mijn specialiteit en ik wou direct in de wedstrijd zitten en ik wist dat ik vandaag mijn slag moest slaan, want morgen op de weg zou ik het wel eens moeilijk kunnen krijgen.

Met 10 groene badmutsen, die de défi-deelnemers zouden typeren, gaan we van start in het ruime pak. Ik trap een beetje op mijn adem. Rap zwemmen dat heb ik al een tijdje niet meer gedaan, maar in het klare water bijt ik me vast in alle voeten die ik zie passeren.

Als 18de kom ik aan wal en Pascale roept me toe dat in de kopgroep op 1min50 maar liefst 3 groene badmutsen zaten. Wat was me dat? Zelfs topfavoriet Tim Vandaele zou het nog heel moeilijk krijgen. 1min50 achterstand op 500m in een zwemnummer waarin ik mezelf overtrof, wat zal dat morgen geven na 1500m? Voor de defi geloof ik dat ik in 6de positie lig. Maar op de MTB ben ik direct in mijn sas en nog voor de 1ste van 2 ronden had ik al de défi deelnemers ingehaald. MTB triathlon is duidelijk toch nog altijd iets anders dan een vlakke wegtriathlon in de Vlaanders. Nu was het kwestie van door te trekken en zo veel mogelijk voorsprong te nemen,
want mijn loopprestaties waren in de laatste wedstrijden niet echt om naar huis te schrijven. Bovendien is het trail lopen in Couvin meestal toch zo technisch dat je zowel in vermoeide als in frisse toestand zodanig moet opletten dat je niet veel kunt forceren, dus ik kon me zowel ineens helemaal compleet leeg rijden. Naast het klimmen begin ik na mijn zware val van vorig jaar, ook weer meer en meer zelfvertrouwen te krijgen in mijn afdalingen. In die mate zelfs dat ik enkele keren voel dat het echt op het kantje is. Ik krijg soms schrik van mezelf.

Ik zou op iedereen nog minimum 4 minuten uitlopen op de MTB. Ik start als 9de aan het lopen na pas een 6de fietstijd. Dit is toch wel een teken dat steeds meer jonge atleten, vooral bikers, zich aangetrokken voelen tot deze sport. Ik begin direct met een supergevoel te lopen en kan zonder veel problemen constant sub maximaal gaan. Ik finish als 9de op 90 en wordt 1ste veteraan. Mijn 4 naaste concurrenten lopen allemaal iets sneller maar niet veel meer dan een halve minuut.

Ik heb 3 min30 voorsprong op Henk Lemey, maar nog 3 anderen volgen binnen de minuut.

Dag 2: 1/4 triathlon non drafting.

Ik was bloednerveus voor dag 2. Ik had nog een parcourverkenning gereden en het fietsparcour bleek echt superzwaar. Het zwaarste dat we er al ooit gekregen hadden en waarschijnlijk het zwaarste dat er is in België. 3min30 voorsprong betekent niets en ik moest rekenen op meer dan 5min verlies in het zwemmen. Mijn voorsprong gisteren had ik vooral verdiend aan mijn MTB vaardigheden, maar mijn concurrenten konden waarschijnlijk ook een stukje fietsen. Een inzinking in het lopen zou fataal kunnen zijn, want er zal wel 1 iemand uit die 4 achterste achtervolgers zichzelf overtreffen. Die streden immers ook nog voor de podiumplaatsen.

250 deelnemers zouden starten vandaag met 10 groene badmutsjes. Gelukkig ben ik een oude ervaren rat en maak ik een superstart. Sterker nog, ik ben helemaal als eerste weg. Het duurde zeker 100 tot 150 meter voor ik de eerste groene mutsjes voorbij zag drijven. Helaas lag ik in een ongelooflijke wasmachine. Het is lang geleden dat ik mij daar nog eens aan gerisceerd heb. Een bijverschijnsel van oud worden, pijs ik. Maar het is toch een enorm voordeel. Ik laat me overal in meedrijven in het zog en ik kom als 60ste na een uitstekend zwemnummer aan wal.

Tot mijn verbazing zijn mijn Kortrijkse concurrenten niet zo ver voor, maar mijn Brusselse concurrenten toch bijna 5min. Na 2 zware stroken in de eerste 5km zat ik al maar op 3min20 meer. Dat zag er goed uit. Die steile stukken in het begin waren dus mijn stroken, want ik kon die als een van de enige volledig en danseuse nemen. Ik prentte dat in mijn hoofd en zorgde dat ik dit in de 2de passage opnieuw zou kunnen. Halfweg was ik toch wat ontgoocheld. Victoor, één van die 2 Brusselaars, bleek nog steeds 1min20 voorop en er was maar een klein deel meer te gaan, slechts 1 zware beklimming nog voor de boeg.

Gelukkig kan ik hem net in het begin van de laatste klim, die wel een serieuze kanjer was, voorbij knallen. Knallen is echt wel wat ik deed. Ik overdreef een beetje na een paar haakse bochten gevolgd door een supersteil stuk, sprak ik alle voordelen van de slice en mijn Di2 aan. Ik zag direct zijn wereld instorten, toen ik daar toch nog afkwam. Allez, dat dacht ik te zien.

Ik wou absoluut als eerste beginnen lopen en dan beginnen uitrekenen hoeveel minuten per km ik mocht verliezen op de concurrentie. Ondertussen was ik in de wedstrijd met een 2de! fietstijd opgeschoven van plaats 60 naar plaats 12. Ik was nu benieuwd hoe snel Victoor mij nu zou voorbij vliegen.

Ik jaag me nu niet meer op, en ik zorg dat ik geen inzinking krijg. Het gaat een stuk moeilijker dan gisteren en ik loop met een constante schrik. Telkens ik stappen hoor afkomen is het constant bang omkijken. 8 plaatsen zou ik verliezen in die 10km, maar Victoor zie ik niet. Het is uiteindelijk zijn ploegmaat die nog net achter mij eindigt en zo nog 2de wordt in de défi. Gelukkig stond Pascale overal strategisch opgesteld en werd ik goed geïnformeerd door de speaker. Wat een opluchting toen ik de handen kon omhoog steken aan de finish, voor het 3de jaar op rij. In de 1/4 triathlon werd ik toch ook nog 20ste op 250, iets wat ik toch ook wel een sterke prestatie van mezelf vind. Zeker dat ik met die wedstrijd van zaterdag in de benen toch nog een 2de fietstijd kan neerzetten. Dat stemt me heel positief met zich op The Bastion binnen 2 weken. Want ik hoop er toch op dat ik daar op die 180km met 3000hm ook kan uitpakken. Ik was ook blij te horen van al mijn concurrenten dat ze allemaal serieus hinder ondervonden in het lopen door de wedstrijd gisteren. Zo een 2daagse is echt niet zo evident en blijkbaar iets dat mij toch wel ligt. Van mijn part mogen er meer zo'n wedstrijden komen. Volgend jaar wordt de opdracht een stuk zwaarder, want dan zullen we naar aanleiding van de 20ste verjaardag en halve triatlon voor de kiezen krijgen.

Deze wedstrijd paste niet zo goed in mijn planning, maar ik ben toch blij dat ik het weer gedaan heb. Weer nieuwe mensen leren kennen en genoten! Dat is uiteindelijk waar we het voor doen!