BeMC etappe 3

17 May 2015

Het vertrouwen na de etappe van gisteren was groot. Bij mijn eigen droomde ik er al van om in deze koninginne-etappe van 100km eens uit te kunnen pakken. De start was deze keer op de minder steile kant van de Haussire en voor één keer deed ik de moeite om mij voorin te houden.

Ik zat in een mooie groep waarin ik heel makkelijk kon volgen. De eerste 30km vlogen voorbij en ik rook stilaan dat het mijn dag zou worden, maar als we na een dikke 30km aankomen bij het wereldbekerparcour in Houffalize draaien mijn kansen. Het parcour wordt terug één lange aaneenschakeling van technische stroken, steile beklimmingen en moeilijk afdalingen. En dit bleef maar duren. Ik verlies de voeling met al mijn concurrenten en krijg mentaal als lichamelijk een serieuze dip. Het wordt een gevecht met mezelf en het parcour, die mij ook vaker bij de lurven neemt.

Op eenzelfde afdaling ga ik maar liefst 3 keer over de kop de bramen in, met een lekke band als gevolg. Ik zie er echt de fun niet meer van in en ik tel als een zombie de kilometers af. Na 75km krijgt het parcour terug een makkelijker karakter qua techniek, niet qua hoogtemeters. Bij mezelf betekent dit een ommekeer en ik begin warempel nog aan een laatste inhaalbeweging, want ze sneuvelen in die laatste kilometers weer bij bosjes.

Zo kan ik toch met een goed gevoel finishen als 36ste elite en 37ste elite in het eindklassement over 3 dagen. Dit had ik op voorhand niet durven dromen.

Ik kan dus zeker concluderen dat de kracht, conditie en uithouding heel goed zijn op dit moment, alleen jammer dat ik voor een marathon van dit caliber veel verlies op de technische stroken. Gelukkig kan ik in de crosstriathlon en -duathlons meestal het parcour op voorhand al eens verkennen. Zo voelde ik me ook in de BeMC ook meestal stukken sterker op de stroken waar we eerder al gepasseerd waren. Het improviseren op onbekende technische stroken gaat me absoluut niet af. Persoonlijk vind ikzelf zelfs sommige stroken onverantwoord om zonder enige vorm van verkenning over te vlammen. Maar de "echte" bikers zijn er blijkbaar verzot op. Raar volkje die bikers :-)