Corporate beachrace Bredene

05 February 2017

De dag na Westrozebeke stond ik aan de start van de beachrace in Bredene. Geen gewone race, maar een teamrace. Men kon met 6 renners starten, maar de eindtijd van de 4de telde. Een leuke teamformule, die wel redelijk wat strategie en teamplay vergt. Het is niet zo simpel om in die massa met de vele hindernissen elkaar te blijven terug vinden.

Ik startte met 3 ploegmaten, Sammy Knockaert, die al de ganse winter onze ster is in de beachraces, Vincent Cottignies en collega wielrenner triatleet Korneel Lagae. Ik was blij dat Korneel meedeed, want die had al enkele keren bewezen een echte klungel te zijn op de golfbrekers en in het losse zand. Het is in zo'n ondernemingen nooit leuk om de zwakste te zijn.

Al vanaf de start was duidelijk dat het mijn dagje niet zou worden. We gaan direct keihard en de intervals telkens na de golfbrekers doen mijn pijnlijke benen van Westrozebeke geen goed. Ook de loopstroken waren door de voorbije storm veel en veel verder en lastiger. In de loopstroken verlies ik telkens enorm veel afstand op mijn ploegmaten waardoor ze constant moeten wachten. Ik zit constant met de tong in het wiel, waardoor het van kwaad naar erger gaat bij mij. Vincent en Sammy zitten duidelijk al in bloedvorm. Op het vlakke draaien zij al vermogens die ik amper kan bijhouden in het wiel.

Maar we bleven heel gemotiveerd. We zaten in 2de positie en niemand had echt gerekend op een podiumplaats. Die 2de plaats konden we dan ook vasthouden. Een supertrotse sponsor van het team was de kers op de taart. Maar voor mij was het vooral een signaal dat er bij mij nog heel veel werk moet gedaan worden, want er zullen er straks in de koers een heleboel rondrijden die zulke vermogens zullen draaien.