Criterium Kuurne

02 October 2017

Het werd gisteren een beschamende vertoning in Kuurne voor een flink pak renners. 35 renners tekenden present, mooi weer en traditioneel heel wat publiek op en rond de kermis.

In Kuurne krijgen we altijd een mooie omloop voorgeschoteld, maar in het lange rechte stuk, kregen we ter hoogte van een serieuze versmalling, pal de heel strakke wind op het gezicht. Het resultaat was dat niemand wou rijden en dat aan die versmalling nooit geen voorbijkomen meer aan was.

Het spel zat direct op de kar. Ikzelf was enorm stijf opgestaan. Nog naweeën na zaterdag waarschijnlijk. Trouwens bleek zondag, toen ik wou losrijden, dat mijn bracquet helemaal vaststond. Waarschijnlijk zal ik daar zaterdag in Hooglede heel wat extra vermogens hebben mogen trappen en verklaarde dat mijn enorme afzien ginds. Gelukkig kon ik nog op de snelle interventie rekenen van mijn fietsenmaker.

Traditioneel heb ik de eerste ronden nodig om wat op ritme te komen, maar die kreeg ik niet en de benen waren o zo slecht. Al snel in 2 schuifjes waren 6 man en 7 man gaan vliegen en dan blinken er enkele renners heel erg uit in iedere vorm van organisatie te saboteren. Er is 13 man weg en ze denken al aan de 14de plaats. In plaats dat bij ons de snelheid opgedreven werd, werd er in tegendeel heel hard gekoerst en evenveel keer weer helemaal stilgevallen. Deze instelling bij veel renners frustreert mij enorm. Een instelling in het peloton die trouwens al het ganse seizoen heerst. Niemand die ooit eens aan de organisatoren denkt? Achteraf is het altijd natuurlijk wel mooi pronken met je zoveelste verre top 20 plaats.

Het was zo erg dat we na 30km al moesten spurten voor de 14de plaats met een 14-tal. Ik werd 22ste. Weer geen platte prijs dus.
Ik vraag me af of sommige echt niet beschaamd zijn om na zo'n koers nog hun startgeld te gaan innen.

Gelukkig hebben de koplopers er een mooie koers van gemaakt, waar ik heb van kunnen genieten op een plaatselijk terras.