Criterium Moorslede

18 August 2017

Ik blijf kwakkelen en de conditie slinkt beetje bij beetje. Ik word deze week al een ganse week beperkt door schaafwondjes aan de bovenkant van mijn tenen. Loop- en fietsschoenen aandoen zijn heel pijnlijk. Deze schaafwonden op deze hele gevoelige plaatsen heb ik opgelopen in de crosstriathlon aan de Gileppe, door het fietsen op blote voeten in mijn MTB schoenen die vol modder zaten. Om te lopen draag ik nu wel geen schoenen, maar mijn tenen staan blijkbaar zodanig stijf door die blessuurtjes dat ik op een duurloop maandag wellicht toch wel weer een klein begin van een stressfractuurtje heb opgelopen. Ik heb het nog niet getest, maar hopelijk heb ik daar niet te veel last van. Maar hoog tijd dat ik mij herpak dus.

Toch gaan koersen dus in Moorslede. Iedereen weet dat dat daar een heel zware onderneming is iedere keer. Het criterium zat met 35 deelnemers volzet. Optrekken en de kasseitjes op de markt zijn pijnlijk, maar het gaat precies over naarmate de ronden vorderen. Een beetje wedstrijd adrenaline doet toch altijd wat verdovende wonderen.

Traditioneel valt de boel daar constant uit elkaar en komt weer samen. Alleen de 2 leiders blijven al snel ongrijpbaar. Na 1/3de koers kon ik nog heel nipt aansluiten bij de grote groep, nadat er toch meer dan 10 man achter blijft en heel snel uit koers wordt genomen. Ik moet daarvoor heel diep gaan en bij de aansluiting krijg ik daar al snel te maken met een gefrustreerd renner die vindt dat hij al te veel gaten heeft moeten dichten en ik lig er ineens af. Heel leuk! Halfweg koers wordt ik dan al alleen uit koers genomen als 22ste.

Dank aan Martine Verfaille voor de foto.