Crossduathlon Etten-Leur.

04 February 2018

Het is al vele jaren dat de mensen van Etten - Leur me vragen om eens naar hun duathlon af te zakken. Dit is een echte klassieker waar niets dan grote namen op de erelijst staan. Helaas kwam deze wedstrijd altijd vrij kort na Kasterlee en als ik Kasterlee niet deed was ik de laatste jaren meestal geblesseerd. Bovendien ben ik niet zo zot van Nederlandse crossduathlons omdat je daar altijd dubbel zoveel moet lopen in de eerste run dan in België. Van de Kempenduathlons ben ik ook meestal geen fan wegens supersnel en veel singletracks waarop ik niet kan voorbij steken. Dus ik sta al zeker niet te popelen om een Nederlandse Kempenduathlon te doen.

Maar nu was het dus eindelijk van dat. Er was ook een halve afstand waaraan Yannis kon meedoen, dus dat was al meer dan reden genoeg om eens van deze wedstrijd te proeven. Het werd een pracht sportweekend met het ganse gezin.

Na een immer gezellige zwemtraining met de Izegemse Reddersclub, trok ik zaterdag met mijn Fury naar Lebbeke, goed voor 93km fietsplezier. Daar had Jana een handbalmatch. Het was een nagellbijtende thriller daar, die heel wat emoties te weeg had gebracht. Daarna hadden we een overnachting geregeld in de heel gezellig jeugdherberg van Bergen op Zoom. Echt waar, een aanrader.

Na een lekker ontbijtje trokken we naar Etten-Leur. Yannis ging als eerste van start. Ik ging vlug een rondje MTB-parcour verkennen. Ik had wat schrik gekregen. Die 10km fietsen die hij zou voorgeschoteld krijgen, waren toch niet van de poes. Een parcour dat door de vele regenval nooit echt liep, maar leuk gemaakt door de vele singletracks. Ik kom net op tijd terug en zie Yannis vrij gemakkelijk in 35ste positie op 80 lopen. Ik kan hem op vele plaatsen zien en zie dat hij het op de fiets als jongste deelnemer (12j) wat moeilijk heeft tegen oude kraken op de fiets. De kracht op de modder ontbreekt hem natuurlijk nog compleet. In de 2de run haalt hij weer enkele van die oude kraken weer in en wordt mooi 41ste. Het leverde hem een mooie huldiging als eerste J12 op.

Ikzelf kreeg ineens 6km zware bos en modderloop voorgeschoteld. Een hele MTB ronde moesten we eerst lopen. Ik ga op een immense slechte grasstrook traag van start, want er was maar een smal paadje vrij. Ik laat me misschien wel iets te ver wegdrummen. Maar vanaf dan kan ik continu opschuiven en ik kan mij volledig geven. Velen komen op zo'n lang looponderdeel toch al zichzelf tegen.

Slechts 20km fietsen, maar alles was dus echt onverhard. Draaien en keren op singletracks, zware modderstroken. Echt spek naar de bek van Beach Fury. Ik heb direct een heel goed gevoel. Door het lange looponderdeel lag het deelnemersveld van 115 goed uit elkaar. Toch verlies ik enkele keren serieus tijd, oa omdat er ene net voor mijn neus onderuit gaat. Maar ik kan de 20km helemaal voluit gaan. Er mocht gerust nog een rondje bijkomen.

Ik wissel als 11de en zet nog een goede 2de run neer, maar toch zou ik 2 plaatsen verliezen. Toch moest ik voluit blijven gaan, want er heeft zich de volle 3km eentje in mijn zog vastgebeten en ik heb voor die 13de plaats moeten spurten tot op de meet.

Qua parcour vond ik dit toch wel één van de leukste duathlons die ik ooit deed.