Crosstriathlon Arras (Fr)

02 December 2018

Voor mij dit weekend geen LD crossduathlon in St. Kruis Brugge of beachrace in Koksijde. Niet dat ik die wedstrijden niet graag doe, maar gewoon omdat ik nog niet in vorm ben om zware dingen te doen. Alhoewel dit toch wel iets sneller minder waar lijkt te zijn dan verwacht. In 2017 won ik de MTB race én de crossduathlon in Arras en we waren daar met de kinderen heel goed onthaald. Dit jaar deden ze opnieuw kinderwedstrijden, maar werd het nu een crosstriathlon op een andere locatie. Maar het spreekt vanzelf dat we daar graag terugkeren met gans het gezin, bovendien was de kerstmarkt voor het eerste weekend open, dus leek ons dit ideaal om opnieuw 2 dagjes naar Arras te trekken.

Ik ben op trainingsgebied al redelijk goed weer op dreef en ik kon al wat rustige dagen gebruiken. Ze gaven slecht weer uit, ideaal dus om in het weekend een kort intensief wedstrijdje te plannen in combinatie met wat familietijd. Zaterdag trokken we als ware toeristen op pad naar Vimy (80km van Izegem). Vorig jaar was ik een prijs gaan incasseren bij de fietsenmaker in Arras tijdens een fietstraining en was ik langs dit indrukwekkend Canadees monument gepasseerd. Echt de moeite! Foto's van dat bezoek staan op mijn FB. Daarna trokken we naar de kerstmarkt in Arras. Ik heb nu al wat kerstmarkten gedaan in Duitsland, maar deze in Arras was echt de mooiste. Een echte aanrader en niet zo ver weg!

Helaas was Emma 's avonds ziek gevallen, waardoor we de kinderwedstrijden lieten vallen. Jammer! Voor de crosstriathlon waren 80 deelnemers ingeschreven. In het zwembad zag ik al direct dat het heel moeilijk zou zijn om terug te winnen. Ik herkende al direct Adrien Dransart, een atleet die recent nog in Hawaï het WK offroad triathlon deed en die ik het laatste jaar niet meer kon kloppen, en nog een boel jonge atletische types.

Ik trof het slecht in mijn zwembaan. Mijn 3 medezwemmers heb ik na 400m allemaal minstens 1 keer gedubbeld en ze hebben het mij aan de keerpunten niet gemakkelijk gemaakt. Na 6m19 tik ik 1sec sneller dan vooropgesteld af, maar besef dat ik in een goede baan misschien wel een seconde of 10 sneller zou geweest zijn. Het leverde mij een 9de plaats op. De speaker gaf me mee dat ik 1m40 achterstand had op de leider, maar dat dit voor mij als 'duatlonspecialist' toch nog zeker niet verloren was. Ik dacht er het mijne van, het enige dat ik nog een beetje kan is mountainbiken.

Een half uurtje later worden we losgelaten op de MTB volgens de gezwommen zwemtijden. Na 1m40 ongeduldig wachten schiet ik weg als een pijl uit een boog voor 3 ronden van 5km. Een parcour dat bijna volledig vlak is met een flink stuk asfalt, 1 heel zware oneffen grassstrook beuken tegen de wind en voor de rest een mega glijbaan. Ik had het parcour niet kunnen verkennen, maar sowieso gekozen voor een superzachte bandendruk. Ik herinner me nog van de MTB race vorig jaar dat de ondergrond daar nog erger is dan de West-Vlaamse klei. Adrien heb ik al mee na 1 dikke ronde, ondertussen is al 1min dichtgereden, en hoewel hij tegen wind in mijn wiel plakt, verliest hij meteen de voeling na een fout op de eerste glibberige bocht, waar ik eerlijk gezegd toch wel veel te snel door ging en ook zelf amper recht bleef. Nu moest ik het gat zo ver mogelijk uitdiepen. Ik blijf opschuiven en wissel met amper 15sec achterstand op de leider.

Nu stonden 4km lopen over 2 ronden op en af op het programma. Na een iets te trage wissel start ik ineens volle bak. Aan het eerste keerpunt zie ik dat ik toch een ruime voorsprong heb op een 4-tal snelle mannen. Bij het 2de keerpunt na 2km roept Pascale me toe dat ik nog 45sec voorsprong heb en aan keerpunt 3 zie ik dat ik 40 sec voorsprong heb met nog 1km te gaan. Wat ik wel niet gezien had, is dat er een nieuwe 3de was. Ene die het ganse deelnemersveld aan het over walsen was. Uiteindelijk zou ik de laatste km constant moeten spurten, Het ganse looponderdeel zou ik snelheid opbouwen, maar ik word tevergeefs toch nog net op de meet voorbij gelopen. Man, dat was echt niet goed voor een mens op mijn leeftijd. Zo diep gaan, dat heb ik al lang niet meer gedaan. Zo werd ik toch tevreden 3de en 1ste veteraan.