Crosstriathlon Avion (Fr)

19 January 2014

Een geslaagde comeback!

Gisteren stond ik eindelijk nog eens aan de start van een triathlon. Het was al van september 2012 geleden in Ieper en dat was dan tussen mijn 2 enkeloperaties in, ook nog een zeldzaamheid.

Maar wie mijn trainingslog een beetje volgt ziet dat ik beetje bij beetje erin slaag de looptrainingen op te krikken. Het is nu al een 5-tal weken dat ik er in slaag wekelijks een 10km duurloop aan ong. 12km/u te combineren met nog een kleinere training, die ik dan meestal traag op de blote voeten doe. En wie mij een beetje kent, weet dat het dan al snel begint te kietelen om mij eens te meten in competitie.

Avion, waar ik al 2 keer eerder meedeed, is 1 van mijn favoriete wedstrijdjes in Noord-Frankrijk in de rand van Lens. Zwemmen en fietsen lukken goed, het lopen kan ik dan wel op mijn niveau uitdoen. Een dikke 5km is nu ook niet het einde van de wereld en op het einde van een triathlon liggen de snelheden ook al niet meer zo hoog.

De 400m zwemproef vond plaats in het zwembad. In tegenstelling tot in Vlaanderen wordt daar in groepen per 5 in een baan gezwommen. De banen zijn samengesteld op basis van de zwemtijd die je hebt opgegeven. Net als mijn TTI ploegmaat Stijn Verstraeten heb ik een optimistische 6 min opgegeven, iets wat ik normaal niet kan halen, maar door het profiteren in de voeten zeker moet lukken. Ik had goed gegokt. Ik nestel mij als laaste in mijn baan in de voeten van Stijn en bijt me vast. Ik tik aan na 5m55sec. Voor mij was dit een grandioos record hier in Avion. Eerder zwom ik 6m08 en 6m14. Ik was dus supercontent.

Ik schat dat ik hiermee ongeveer tussen 30ste en 40ste positie zat van het 108 koppige deelnemersveld, als we ons opstellen voor de fietsstart. Allemaal worden we losgelaten volgens de opgelopen zwemachterstand voor 3 ronden MTB van 5km op een parcour, waar de organisatie er toch jaarlijks in slaagt om het een beetje technischer te maken. Voornaamste hindernis is een terril, waarop ook nog een technisch parcourtje aangelegd is. Hoewel ik vreesde voor slechte benen na een 150km groepstraining gisteren bij KVC Deinze, kende ik ook op de fiets een superdag. Ik deel de krachten goed in en kan in 3de positie de loopschoenen aanbinden.

Het loopparcour was heel zwaar, met stukken zware grasstroken, modder en ook een halve terril die we 3 keer moesten doen. Ik heb direct het gevoel diep te gaan, maar de kilometertijden deden me schrikken. Wat was het lang geleden dat ik nog eens tijden van 4m10 op de Garmin zag verschijnen. Ik krijg ook geen echte inzinking en versnel nog lichtjes naarmate de wedstrijd vordert. Helaas kan ik niet vermijden dat ik na de laatste afdaling op 200m van de meet nog voorbijgesneld word en zo nipt naast een podiumplaats grijp. Het bergaf lopen gaat mij alleszins nog niet zo goed af. Maar daar klaag ik zeker niet over. Ik ben heel blij dat ik al kan wat ik nu kan en ik ben er van overtuigd dat het nog zal beteren. Ik liep nu 5km aan een gemiddelde snelheid van 14,3km/u op een heel selectief parcour. Het doet me dromen van meer deze zomer.

Sfeerbeelden: 

Ziehier enkele sfeerbeelden genomen door mijn pa: