Crosstriathlon Couvin

29 June 2014

Duimen en vingers aflikken in Couvin

Na 5 koersen de voorbije 8 dagen stond eens een ontspannen weekendje op het programma. Onze oudste 2 kinderen waren weg op weekend, dus de ideale gelegenheid voor Pascale en mezelf om ons ook eens te verwennen en Emma de nodige aandacht te geven. Omdat ik vooral een beetje de wedstrijden uitkies, waarbij ik weinig moet lopen en vooral verschil kan maken in het fietsen had ik al een tijdje mijn oog laten vallen op het Waals Kampioenschap crosstriathlon in Couvin. Vooral de melding op hun website dat de wedstrijd echt wel voor ervaren atleten is, sprak me wel aan. De korte afstanden: 500m zwemmen, 20km MTB en 5km lopen zorgden er bovendien voor dat ik optimaal zou kunnen genieten van het weekend en de wedstrijd als een leuk tussendoortje zou kunnen doen.

Toen we daar aankwamen zou ik eerst eens het parcour afrijden vooraleer we een beetje toerisme zouden doen in de omgeving. Wat een geluk, dat ik dat gedaan heb. Ik was meer dan anderhalfuur op weg. Het parcour was voor een biker echt om duimen en vingers van af te likken. Het was heel goed vergelijkbaar met de marathon van Waismes nl massa's boomwortels, singletracks of zelfs geen tracks door de venen en constant op en af. Techniek troef. Ik had al snel door dat het zwemmen hier niet belangrijk zou zijn en verfoeide mezelf al, dat ik hier eigenlijk als tussendoortje naar toe ben gekomen en mijn benen niet al te veel meer mee willen na al dat gekoers de laatste tijd.

We liggen gelogeerd vlakbij in Nismes, wat echt een ontdekking was voor mij. We deden er op zaterdag en zondagvoormiddag 2 hele mooie wandeltochtjes. Ik kom hier in de regio zeker nog eens een vakantie doorbrengen met het ganse gezin.

De wedstrijd is uitverkocht en we gaan met 150 deelnemers van start. Gelukkig had ik me goed opgewarmd, want ik was nog steeds zo loom als wat voor de start. Ik probeer niet te hard van stapel te lopen in het zwemmen, maar ik vind geen voeten om in te zwemmen. Ik moet het ganse traject alleen afleggen en kan na een toch goede zwembeurt als 15de beginnen fietsen. Daar forceer ik niks in het begin en laat mijn naaste voorgangers zelfs wat voorop blijven om zeker niet gehinderd te worden in de eerste moeilijke passage, waar het inderdaad direct stropte en ik zonder probleem kon passeren. Daarna kreeg ik vrij snel de kopgroep van 6 in zicht, maar het zou nog een heel eind duren vooraleer ik kon aansluiten. Deels door de vermoeidheid kon ik me niet echt forceren aan de andere kant wou ik ook nog niet vol doorgaan, want het zou nog een lange tocht worden.

Eenmaal ik kan aansluiten vindt stilaan schifting plaats. Ik kan jammergenoeg op de zware stukken bergop niet mee wedijveren met de besten, waardoor ik telkens wat achterop geraak en op de technische stroken weer wat gehinderd word. Want op de technische stroken ben ik zeker de sterkste en daar moeten ook mijn kompanen een voor een lossen. Enkel mijn oude rivaal van jaren geleden Wout Moreel blijft zijn karretje aanhangen.

Ik kom als eerste de wissel binnen, maar word al snel voorbijgegaan door Wout, die toch een sterk loper is en later de wedstrijd zal winnen. De derde heeft me ook al snel te pakken op de megazware omloop, waar je geen 2 stappen uw voeten recht kon zetten. Vaak was er zelfs totaal geen pad, maar gewoon linten volgen in het bos. Halfweg word ik nog voorbijgestoven door een loper die waarschijnlijk dubbel zo snel afdaalt, ik moest er bijna stapvoets afdalen, zo steil was het, en kom ik in 4de stelling die ik gelukkig kan vast houden.

We kunnen weer eens de kalenders aflopen naar een volgende leuke uitdaging, maar deze doe ik zeker nog eens terug.