crosstriathlon Jalhay

13 August 2016

Na mijn lekke band 2 jaar geleden op het toenmalige Belgisch Kampioenschap in Jalhay had ik daar nog een rekening open staan. Door omstandigheden heb ik pas heel laat beslist of ik zou deelnemen. Maar de conditie is in stijgende lijn, het is een heel mooi, veeleisend fietsparcour en het zwemmen is naar verhouding een stukje korter dan anders. Dus op vakantie aan de caravan, kon ik deze niet links laten liggen.

Met 160 deelnemers duiken we de barrage in, alwaar ik na een dikke 500m als 35ste aan wal kom. Maar de tijdsverschillen zijn klein en na lange loopklim naar de wissel en een paar 100m fietsen zat ik al 25ste. Tegen de verwachtingen in was de omloop, zoals al zo vaak dit jaar, heel modderig. Na 1 km duiken we een steil pad in dat gevolgd wordt door een lange modderige single track. Wat een massa tijd dat ik daar verlies door voorgangers die mij maar niet willen passeren, en dan ook nog eens fouten maken, enorm frustrerend!

Gelukkig kan ik dan na een km of 3 eindelijk mijn duivels ontbinden. Gelukkig had ik het parcour nog helemaal verkend en gingen de opeenvolging van moeilijke stroken mij heel goed af. Na de eerste ronde zat ik heel verrassend al op plaats 7. Helaas kon ik die rush in de 2de ronde niet doorzetten. Ik kreeg te veel met chainsucks te kampen. De vele modder eiste zijn tol. Hoog tijd dat ik afscheid neem van mijn dubbel plateau vooraan. Gelukkig zal achteraf blijken dat deze problemen mij geen extra plaatsen zullen hebben gekost.

Ik begin als 7de te lopen op een te kort, maar immens zwaar loopparcour. Op de hele zware klim moet de 6de warempel voor mij beginnen wandelen. Niet dat het zoveel verschil uitmaakte, maar alleen al het idee dat ik nog eens kan kloppen in het lopen gaf me al dat extra beetje vleugels. Helaas wordt ik zelf ook nog voorbijgesneld door een berggeit en blijf ik op plaats 7 hangen. Met deze 7de plaats, word ik ook 1ste veteraan. We zijn weer content.