Crosstriathlon Lievin

29 January 2017

We zijn weer goed begonnen

Jaarlijks trek ik begin januari naar de crosstriathlon in het Noord-Franse Avion. Omdat dit nu te dicht volgde op Kasterlee moest ik deze laten schieten, maar het was nu eens de moment om enkele weken later in de buurstad Lievin te gaan proeven van hun crosstriathlon. In Lievin organiseren ze nu op de site van de wereldbeker cyclocross al een 4-tal keer en ik hoorde er al veel goeds van, vooral van het parcour. Na 5 weken van veel te veel rust, naar mijn gedacht, deed het deugd om nog eens de adrenaline van de competitie door mij te voelen vloeien.

400m zwemmen in het zwembad stonden op het programma. Het was snel duidelijk dat dit qua niveau een sterk bezette wedstrijd zou zijn. Rondom mij hoor ik niemand die een zwemtijd van meer dan 5min voorziet, terwijl ikzelf weet dat ik heel moeilijk onder de 6min30 zal geraken. Naast een paar grote namen stond ook de Franse Kampioen crosstriathlon aan de start. Met amper kans tot opwarmen draaien de 3 collega's in mijn baan volledig de gas open en tegen dat ik het goed en wel besef wordt ik constant gedubbeld. Ik verlies wel redelijk wat tijd om ze iedere keer te laten passeren. Gelukkig had ik na 300m zwemmen mijn baan voor mij alleen. Zij waren er al allemaal van af. Ik zwem een historisch slechte 6m36 en moet daarmee zeker meer dan 30 man laten voor gaan.

Voor de 15km fietsen kregen we een pareltje van een parcour (4 ronden) voorgeschoteld op het domein van die WB cyclocross met oa de beklimming van steile trappen. Het parcour is een mengeling van mooie brede klims op gras en enkele pittige afdalingetjes die zorgden voor een adrenaline rush. Op een klein akkefietje na, vertrek ik goed op de MTB. Ik haal direct heel wat deelnemers in. Het parcour is echt een opeenvolging van korte inspanningen waar je best vol op doorgaat om veel tijdswinst te boeken. Spek naar de bek van mijn Beach Fury. Maar dat vormt dus een probleem als je niet te veel getraind hebt en compleet uit vorm bent. Ik heb heel veel moeite om te recupereren en na 2 ronden fietsen ondervind ik ook dat mijn uithouding logischerwijs stilaan een probleem begint te vormen. Na 4 ronden heb ik mezelf dan ook compleet lazarus gereden, maar ik denk niet dat trager fietsen beter geweest zou zijn.

Ik schrik wanneer ik Nicolas Gosse, de winnaar van Avion, net voor mij als 4de de wissel zie uitlopen. Dat had ik nooit durven denken met dit deelnemersveld. De eerste ronde met een loodzware klim recht een terril op, kwam ik nooit in mijn ritme, maar de 2de ronde kom ik helemaal in mijn sas. Ik verlies slechts 1 plaats en word zo heel tevreden 6de en 1ste veteraan. Wetende dat mijn conditie nu hopelijk echt op het laagste punt zit, biedt dit perspectieven voor als ik straks serieus het trainingsvolume begin op te trekken.

Verder wil ik deze wedstrijd aan iedereen aanraden. Het is een wedstrijd met een heel hoge funfactor en dat is toch de reden waarvoor we het doen.