Defi sprinttriathlon ND en crosstriathlon Couvin

21 June 2015

Winst ondanks pech.

Zondag stond met de défi van de Sharkstriathlon in Couvin voor mij een primeur op het programma. De défi bestaat uit de combinatie van een sprinttriathlon in de voormiddag en het Waalse kampioenschap crosstriathlon in de namiddag. Ik had lang getwijfeld of ik enkel de crosstriathlon zou doen en zo volledig zou gaan voor een dichte ereplaats of toch te gaan voor de defi. Ik wilde absoluut goed zijn die dag in Couvin, want die crosstriathlon is echt wel de mooiste die ik reeds deed en door de verhouding van de afstanden ook eentje die mij op het lijf geschreven is.

Voor de start van de sprinttriathlon had ik me voorgenomen niet voluit te gaan, want de verschillen in de namiddag zouden veel groter zijn. Met 220 gaan we van start en ondanks dat ik helemaal ingesloten ben kom ik stilaan op dreef en zet een naar mijn doen heel goede zwemtijd neer. Zeker 45 sec sneller dan vorig jaar. Eenmaal op de Slice voel ik mij superman op de glibberige weg rond het meer. Mijn koerservaring komt hier goed van pas. Ik mispak mij een beetje op een heel zwaar stuk, dat ik niet verkend had en blijf efkes een beetje plakken tussen schaamteloze stayeraars. Maar de 2de ronde kom ik echt helemaal tot mijn recht.

Ik kom nipt als eerste binnen met de 2de in mijn zog. Nu is het toch moeilijk om kalm te blijven. Die 2de blijft maar in mijn zog plakken, terwijl ik met km-tijden van rond de 3m50 ook op mijn maximum zit. Helaas komt af en toe jong geweld voorbij gevlogen. Echte toppers in wording volgens dat het schijnt, maar ik krijg vooral bijna een verkoudheid van hun passage. Zo verlies ik het podium en na een finale met 4 man, moet ik ook van iedereen het loodje leggen. Ik word 7de na een goede loop, maar die was zeker niet goed genoeg om met die mannen in de clinch te gaan. Ik ben wel blij dat ik de eerste van de défi ben met 30sec voorsprong op mijn naaste concurrent.

Dit zou misschien wel nog spannend kunnen worden, maar ik put zelfvertrouwen uit het feit dat ik beter gefietst heb dan die atleet. In de crosstriathlon zal het fietsen wellicht allesbepalend worden.

Na een mondje eten en wat recup begin ik aan de parcourverkenning en ik ben echt blij dat het nieuwe parcour iets minder stijle hoogtemeters bevat, want de benen voelen echt kapot aan en ik hoor van de andere deelnemers van de defi net hetzelfde. Met 110 deelnemers duiken we terug het sop van de barrage aan de Ry de Rome in. Mijn opwarming beperkt zich tot een beetje dobberen, want mijn armen voelen als beton aan.

Ik positioneer me beter in de zwemstart en nu ben ik wel goed weg. Ondanks het wat strammere gevoel doe ik zeker nog 20sec van mijn tijd deze morgen af. Ik vertrek als 16de voor mijn favoriete stuk. Hiervoor ben ik naar Couvin gekomen. Ik begrijp het zelf niet zo goed, maar ik heb direct het goede gevoel en ga als een gek te keer. Na een 6-tal km heb ik bijna het volledige deelnemersveld opgepeuzeld. Een stemmetje in mij zegt dat ik moet opletten voor materiaalpech, maar nadat ik mijn concurrent voor de defi heb ingehaald op een helling waar hij te voet stond, regeerde alleen de adrenaline die door mijn lijf gierde.

Na 1 van de 2 ronden zit ik al in 2de positie en op het keerpunt lijkt het dat de concurrentie niet meer zichtbaar is. In de eerste downhill ga ik voluit op zoek naar de leider en daar loopt het fout en krijg ik af te rekenen met een lekke band. De moed zakt me volledig in de schoenen, ik lijk hier nu echt alles te verliezen. Ik verlies veel tijd om een bommetje te steken die ik net iets te veel had ingetaped. Helaas 1 km verder terug lek en de rest van het bommetje erin. Na 1km terug van dat, maar ik besluit nu door te rijden. De band stond net niet op de velg en op de single tracks in de venen ging ik precies even snel als de rest, alleen op de stenen moest ik opletten. Ik verlies veel tijd, maar kan toch verrassend als 5de wisselen. Na een heel zwaar loopnummer kan ik ook die plaats behouden. Achteraf bekeken verlies ik toch een 2de plaats door die lekke band, de atleten in kwestie kwamen zich zelfs verontschuldigen bij mij omdat ze voor mij waren. Een magere troost, maar een mooi gebaar natuurlijk.

Maar die 5de plaats levert mij toch die overwinning op in de défi en daarmee ben ik heel content, net zoals het feit dat ik in 2 wedstrijden heb kunnen meestrijden voorin in de wedstrijd. Dat is gewoon de max!

Bij deze wil ik ook eens mijn sponsor Bikesensation uit Beernem in de verf zetten. Ik zet goede fietstijden neer en dat is enkel mogelijk met perfect materiaal. Dankzij de expertise en de steun van Dirk Baert van Bikesensation kan ik zowel off the road als on the road met de beste wapens strijden.