Inferno Crossduathlon Westende

18 February 2018

17u30 nadat ik mijn kas helemaal heb leeggereden in de koers gisteren, mocht ik opnieuw van start gaan. Ditmaal in de Inferno duathlon te Westende. Een heuse boterham stond op het programma. 5km lopen over strand en duinpaden - 40km mooie MTB en nog eens 10km lopen over dezelfde strand en duinpaden.

Hoewel ik speciaal al wat had ingelopen op de loopband thuis, had ik tijdens de opwarming al snel het gevoel dat ik lam en lui was. En wat ik ook deed, dat het er niet beter zou op worden. Het is nog te vroeg op het seizoen om zo'n inspanningen te verteren. Gelukkig heb ik voldoende ervaring om te weten dat er een survivaltocht zat aan te komen en ik er al maar beter een beetje op inspeel.

De eerste run gaat al meteen heel slecht. Er zit ook heel wat volk die de halve afstand doet, dat geeft misschien wel een vertekend beeld. In de 2de ronde zijn die mannen weg, maar ik zou tegen mijn gewoonte in op dat vervloekte zand, ik haat echt lopen in zand, nog wat plaatsjes verliezen. Eénmaal op de fiets hebben we eerst een strandstuk alvorens de 2de helft van het parcour de prachtige singletracks in te duiken. Ik ben heel slecht, maar ik zit ook niet echt bij de grootste wielergoden en kan toch hier en daar iemand oppikken waarmee ik zonder mij al te veel te moeten forceren beetje bij beetje kan opschuiven. Eénmaal op de singletracks heb ik een beetje een opflakkering en voel ik mij super en vlieg door de bochtjes als een klein kind die voor het eerst op een speelplein zit.

Maar daarna heb ik het gehad. De 2de ronde van 20km voel ik dat de bezinetank nog leger is dan voor de start en ik weet al dat het 10km lange looponderdeel een lange calvarietocht zal worden. Het is 10km strompelen, waarbij ik maar net boven de 10km/u uitkomen en ik verlies nog heel wat plaatsen. Opgeven speelde constant door mijn hoofd, maar ik wou persé die trage loopkilometers toch in de benen hebben. Op de 45km trailrun in Grand-Halleux binnen anderhalve maand, zal ik heel waarschijnlijk ook door die muur moeten.

Na dik 3u tsjolen werd ik 29ste op 92, het was vooral een zware werkdag, maar toch blij dat ik er weer bij was.