Interclub Ichtegem

05 October 2016

Woensdag startte ik nog eens in een interclub. De koers in Ichtegem is een jaarlijkse traditie, waar ik nu niet graag mee kap sedert het de laatste jaren een interclub is.

Ichtegem is ook één van de lastigste koersen, die ik ken. Voor een leek lijkt dat vreemd, maar de altijd aanwezige wind én hoogtemeters eisen daar altijd serieus hun tol. Gisteren stond een heel strakke noordoosten wind, dus het was niet anders.

103 renners vlogen er meteen heel hard in. Start was met de wind in de rug en op de betonbaan naar De Reiger zou het al direct op de kant gaan. Hoewel ik momenteel toch wel goed rijd, zal ik waarschijnlijk nooit sterk genoeg zijn om op die hellende betonbaan mee te kunnen koersen. Ik moet me meestal beperken tot het zoeken van een voor de wind beschut plaatsje op den boord.

De mannen van Lotto nemen de boel in handen en het scheelt direct een serieuze slok op de borrel als een eerste ontsnapping gaan vliegen is, die we nooit meer zullen weerzien.

Tegen halfweg koers is het peloton al heel goed uitgedunt en kan ik meer en meer mee koersen. Een mooie uitslag zat er even in toen ik met een mooie groep in de tegenaanval ging. Ik was iets te bedrijvig, want toen we weer ingelopen werden, zat ik net op kop tegen wind en ging er opnieuw een trein vandoor, die ik helaas miste.

Een ronde voor tijd werden we uit koers genomen en werd ik als een van de laatste van het peloton 50ste op 103. Ik ben tevreden dat ik met zo'n gevoel het seizoen kan afsluiten. Na bijna 3u koers was ik allesbehalve kapot. Ik vind het spijtig dat het seizoen afgelopen is.

Dank aan Martine Verfaille voor de foto!