Koers 1.12 Beveren-Leie

30 August 2013

mankepoot legt me geen windeieren.

Het wordt nu toch stilaan wel moeilijk mensen ervan te overtuigen dat ik in koers eigenlijk constant heel veel pijn heb en dat vooral optrekken heel pijnlijk is. Gisteren behaalde ik in Beveren-Leie alweer een mooie 4de plaats.

Het duurde nochthans lang vooraleer het peloton begon uit te dunnen. Ik was al enkele keren in de eerste scheuren terecht gekomen, maar telkens werden we terug ingelopen. Pas toen na halfweg koers 8 man weg was en wij in het peloton ons plots met een 15tal hebben kunnen afscheiden, begon het eindelijk wat rond te draaien, wat voor mij, met de pijnlijke voet altijd een serieuze verlichting is. We naderden traagjes op de kopgroep, maar na enkele ronden was het voor sommigen blijkbaar ook al te lastig om met 15 man rond te draaien.

Zonder te demarreren waren we plots met 4 man afgescheiden en in enkele ronden tijd was het gat gedicht en was van het peloton geen sprake meer. Toen we alle 4 compleet leeggereden de aansluiting vonden werd daar volop gespeculeerd en gedemarreerd. Omdat ik het echt niet zag zitten om weer gaten te dichten, schoof ik direct naar voor en ging eerder toevallig, en de laatste periode bijna traditioneel aan het worden, met Bram Deprez in de achtervolging op de latere 2 winnaars. Het werden nog een lange 6 ronden, maar dankzij Bram die voor volwaardig derny speelde zagen we de achtervolgers niet meer terug en werden we 3de en 4de.

Wellicht speelt die pijnlijke voet in mijn voordeel. Ik ben verplicht van alles op het gemak en rustig te doen. Daardoor kan ik diep in de finale wellicht over iets meer reserve beschikken en moet men ook zo hard niet demarreren om weg te geraken.