Koers 1.12 Passendale (maandag)

16 September 2013

Net te laat.

Het begint een traditie te worden, net zoals de voorbije jaren kende ik terug een superdag in de zware maandag koers van Passendale. Omdat ik weet dat de wedstrijd me heel goed ligt had ik tijdens het weekend bewust niet gekoerst. De rust zal misschien wel wat gezorgd hebben voor de bewuste supercompensatie van het zware programma dat ik eind augustus en begin september heb afgewerkt.

Slechts 28 renners aan de start, massa's tegenwind en een zwaar parcour. Het was dus heel raar koersen. Al snel lagen er een 7-tal af. Ikzelf kan 2 keer in een mooie ontsnapping zitten met 7 man, maar deze ging telkens niet door. Door de felle tegenwind zat niets van structuur in het peloton. Eindeloos demarreren zonder succes.

Ik besloot van mij een beetje rustig te houden en enkel in aktie te komen als ik meende dat het serieus zou zijn. Ik had al enkele keren ondervonden dat ik op het zware stuk met wind met goede benen telkens vlot alleen een serieuse jump kon maken.

Toen de definitieve 5 wegreden, moest ik iets te lang wachten met mijn jump. Uiteindelijk kwam ik net te laat. Toen ik bijna kwam aansluiten aan de kerk van Passendale, vanaf waar dat het vooral op de snelheid begon te gaan, hadden ze me zien komen en volop beginnen ronddraaien. Op 50m sneuvelde ik en op het snelle stuk was ik eraan voor de moeite.

Ik blijf er nog 2 heel zware ronden alleen achter rijden, tot ik opgepeuzeld wordt door een 3-tal, dat precies ook al zijn beste pijlen verschoten had. Ik kon al snel meer dan mijn deel doen om voor te blijven op de achtervolgers. Gelukkig kon ik ze aan de meet, tegen mijn gewoonte in nog alle 3 verschalken en zo toch nog 6de eindigen, wat waarschijnlijk ook het resultaat zou zijn geweest moest ik voorin meegeweest zijn.