Koers 1.12 Polleur

08 April 2017

Er was eens een olifant tussen een horde hengsten.

Zaterdag was het eindelijk tijd om mijn koersseizoen op gang te schieten. Vanaf heden is het nu zeker tot eind mei de bedoeling zo veel mogelijk koerskilometers te maken. Ik had er niet meteen de gemakkelijkste koers uitgekozen. De koers in Polleur, nabij Theux in de provincie Luik, is waarschijnlijk zowat de zwaarste 1 dagskoers voor individuelen dat er is. Ik heb er eigenlijk niks te zoeken, maar ja, het is een mooi excuus om naar de caravan te gaan en door het feit dat ik hier ooit eens in een ver verleden door een klein mirakel toch 6de werd, blijft deze wedstrijd een grote aantrekkingskracht uitoefenen op mij. En zo veel koersen in lijn voor individuelen zijn er nu ook niet.

Opdracht was om zo lang mogelijk mijn karretje aan te hangen om dan hopelijk met een groepje toch nog deftig de grote ronde van 100km te kunnen afwerken als training. Maar ik hield er ook rekening mee dat het al wel eens vlug kon gedaan zijn. De klim van Trooz naar Banneux stond niet als GPM opgegeven, maar deze zou al een eerste gevaarlijk punt zijn. De eerste van een heleboel GPM's lag op de Vecquée, die mij bijna zeker mijn kop zou kosten, maar daar zouden we al 63km hebben, dus ik hoopte daar te geraken.

In een razende vaart trekt het peloton met 170 renners naar Trooz om dan af te slaan richting Banneux. Ik dacht dat me schrap te moeten zetten om te klimmen, maar die mannen lijken precies nog niet gewaar dat het omhoog gaat. De kilometerteller blijft de 40km/u aangeven. Als ik zo rond mij kijk lijk ik echt wel de oude olifant tussen de jonge hengsten. De diksten en den oudsten.

Ik was blij er nog aan te hangen toen ik Yannis in de verte hoorde supporteren, maar ik wist wel dat het uitstel van executie was. In de afdaling van La Reid naar Remouchamps probeer ik vruchteloos nog wat op te schuiven. Op de lange aanloop na Remouchamps naar Stoumont zit ik helemaal achterin het peloton en er is geen opschuiven meer mogelijk. Alles zit potdicht. Ik wist dat ik mij naar de slachtbank liet voeren. Vanaf Targnon gaat het al een 2-tal km goed bergop alvorens af te slaan in Stoumont voor de laatste 3km van de Vecquée. Al direct moet ik serieus in de remmen door een hapering van een renner voor mij en al een serieuze inspanning doen om er aan te blijven hangen. Toen we in Stoumont links opdraaiden, het peloton zich op een veel steiler stuk terug op gang trok, parkeerde ik direct en moest ik een beetje pijnlijk als eerste lossen.

Ik word al snel uit koers gepakt, maar kan nog redelijk wat volk oprapen in diezelfde klim, waarmee ik uiteindelijk een groepje zal maken en de volledige lus van 100km met nog redelijk wat klimwerk kan afwerken. Training geslaagd dus.