Koers 1.12 Westkerke

14 September 2017

Ik kan deze week door omstandigheden, maar 2 keer fietsen. Dus ik moet beide dagen gebruiken om te koersen. Gisteren viel de regen met bakken uit de lucht, ijskoude stormwind en een temperatuur die op zijn hoogst 14° haalde. Het was dus met een lang gat dat ik gisterennamiddag verlof genomen had om naar Westkerke te trekken.

38 moedige renners meldden zich aan de inschrijvingstafel en de weergoden hadden compassie en draaiden de kraan dicht. Vanaf de eerste ronde werd het gaspedaal opengetrokken om het spel met de wind te spelen. Ik had het heel lastig, de benen voelden na 3 fietsloze dagen, allesbehalve goed aan. Ik heb trouwens wel wat gelopen de voorbije dagen, dus ik zat niet stil. Ook de bochten lagen vettig en waren moeilijk in te schatten. Helaas zat er vandaag niet veel kaf tussen het koren en wou de koers niet echt breken.

Naarmate de wegen opdroogden kwam ik meer en meer in mijn element. Het werd 2u45 keiharde koers en ik kon de ganse tijd mee koersen. Demarreren, mee ronddraaien, het werd echt mijn dag. Ieder moment dat de koers stil viel was het alsof een stekker in mijn achterste zat en ik mij iedere keer moest recht stellen om terug aan te vallen. Het was genieten om nog eens zo te kunnen koersen.

Uiteindelijk zouden we nog met 21 over blijven voor de laatste finale ronden. Alles was verbrokkelt, maar door het harde werk in mijn groepje hergroepeerde alles nog eens. In de laatste ronde zou ik nog eens de laatste 1,5km alleen in de aanval gaan na 10 voorgangers. Op de meet word ik nog net voorbij gevlogen door de eerste 4 spurters en word zo toch mooi 15de.

Dank aan Martine Verfaille voor de foto.