Koers 1.12 Zele

19 March 2016

Met een maand vertraging kon ik eindelijk ook aan mijn wielerseizoen beginnen. De breuk aan het middenvoetsbeentje heeft er voor gezorgd dat ik in februari amper aan trainen toe kwam. Ik werd stilaan moddervet met een conditie van quasi 0. Niet ideaal voor een wielrenner dus.

Gelukkig kon ik het voorbije weekend terugblikken op een geslaagd stageweekend aan mijn caravan. Ik weet dat ik absoluut niet goed genoeg ben, maar ik weet wanneer de conditie goed genoeg is om te volgen in de koers, de koers de beste training is. Daarom trok ik gisteren naar Zele. Ik verwachte er wel een makkelijke omloop en een groot peloton om mij in te verstoppen.

Ik was nerveus voor de start. Je weet nooit wat het zal worden en de eerste keren in het peloton heb ik toch altijd wel schrik. De eerste 3 ronden van 10 waren heel nerveus, maar toen kon ik mij voorin houden. Helaas ging na 5 ronden al geleidelijk het licht uit en het ging ook steeds harder in het peloton, dat ook in 2 brak. Ik zat in het eerste deel, maar gleed er meer en meer door, waardoor ik de laatste ronden helemaal achterin bengelde.

Ik deed niet meer mee aan de spurt voor de 14de plaats en werd laatste van het peloton als 70ste op 181. Maar we zijn heel tevreden met de wedstrijdkilometers in de benen. Geen training kan daar tegen op.