Reuzen van Wetteren crossduathlon

24 October 2016

Goede wedstrijd, maar toch ontgoocheld.

De Reuzen van Wetteren had ik al het ganse najaar in het rood aangestipt op mijn kalender. Alles deed ik in functie van deze wedstrijd. Ik werd er vorig jaar 2de. De afstanden (9km - 45km - 6km), het parcour en de tijd van het jaar waren echt op mijn lijf geschreven.

De laatste tijd was de conditie ook echt top en omdat de winnaar van vorig jaar niet op de deelnemerslijst stond, trok ik met grote verwachtingen naar Wetteren.
Dubbel zoveel deelnemers stonden aan de start als vorig jaar. Ik had mijn tussentijden van vorig jaar uit het hoofd geleerd, dus ik zou mij daar proberen aan te houden en mij niet laten opjagen door die grote massa.

Toch gaat de eerste run heel goed. Ik lig een kleine minuut voor op schema toen ik bijna op het einde van de laatste ronde verkeerd loop. Echt een heel domme fout. Ik was volledig in trance met mijn wedstrijd bezig en op dat moment had ik net geen tegenstander meer in mijn visier. Bij een pijltje naar rechts sla ik net een pad te vroeg af. Uiteindelijk minimaal tijdverlies en ik kan toch nog met dezelfde tijd als vorig jaar beginnen fietsen. Alleen toen zat ik toen al op positie 16, nu pas op positie 31.

Gelukkig heb ik weinig last van renners die in de weg rijden en kan ik mijn ding doen. Ik had niet echt het goede gevoel. Het was bitter koud (3°C) en de billen voelden niet echt zoals vertrouwd aan. Die 45km fietsen werden een mentaal gevecht met mezelf. Ik haalde niet in zoals ik wou. Dit jaar was ook voor het eerst een duo formule en ik merkte regelmatig renners die gewoon mee gingen in het zog van een duo. Jammer! Die duo's zijn toch altijd een vorm van wedstrijdvervalsing, maar ik snap ook wel dat die voor de organisatoren heel belangrijk zijn. Ik heb tevens de indruk met de ronde beter te rijden, maar daar waar ik vorig jaar in de laatste ronde plotseling iedereen met een klop van de hamer inhaalde, gebeurde dit nu niet. Ik wisselde de fiets op plaats 7. Ik fietste 2 minuten trager dan vorig jaar, maar de snelste fietstijd was dit jaar 5 minuten trager dan vorig jaar. Dus ik denk dat ik ook hier een goede beurt maakte.

In de 2de run kon ik op reserve uitlopen. Voor mij was er niets meer aan te doen en achter mij waren de gaten ook groot. Toch liep ik 10sec sneller dan vorig jaar en toen liep ik echt op leven en dood.

Laat dit de opsteker zijn, want ik moet eerlijk zeggen dat ik toch ontgoocheld ben om mijn plaats. Als 2de van de vorige editie had ik er veel meer van verwacht. Maar als ik de cijfers nuchter analyseer heb ik een heel goede wedstrijd gedaan en sta ik waarschijnlijk een stuk verder dan vorig jaar.