Sandman beachtriathlon De Panne

26 September 2015

De Sandman Beach triathlon kende ondanks het mooie zonnige weer, maar een magere opkomst. Ikzelf wou niet ontbreken, er was een goed doel mee gemoeid en kleine, nieuwe organisaties moeten we zeker steunen. Bovendien wou ik absoluut eens uitpakken met de nieuwe speciaal opgezette Beach Fury. Het zou ook de ideale gelegenheid zijn om eindelijk eens mijn eerste barefoot triathlon te doen.

Voor de start was ik al eens gaan opwarmen in de zee en toen waarschuwden de aanwezige redders op de boten al voor de sterke stroming van rechts. Dit had ik maar meteen diep in mijn oren gespitst. Het zwemparcour was gewoon de zee inzwemmen en keren rond een boei. In de loopstart loop ik meteen helemaal rechts de zee in. Na een lange aanloop, waar het vechten tegen de golven was kon ik eindelijk gaan zwemmen en zag ik veel kopjes voor mij op en neer gaan. Maar dan deed de stroming haar werk. Ik haalde bijna iedereen in. Ik dacht na het keerpunt zelfs eerst dat ik mis was, want ik ben niet gewoon van geen zwemmers meer voor mij te zien. uiteindelijk bleken verspreid in de zee nog 3 man voorop te zijn, maar hun voorsprong was miniem.

Ondertussen was ook een duatlon gestart met een eerste looponderdeel die ongeveer even lang in tijd zou moeten innemen als ons zwemonderdeel. In de wissel zie ik net voor mij Bjorn Rondelez vertrekken. Ik weet dat ik mee moet zijn met hem omdat hij anders voor mij alles zou oppeuzelen. Het duurt echter tot na het keerpunt in Bray-Dunes, waar we de wind vol in de snoet krijgen vooraleer ik Bjorn te pakken krijg. Ondertussen hadden we Wim Claeys, die eerste triatleet was en vorige week in Berck nog 8ste, ingehaald. Er reed nu enkel nog 1 duatleet voorop. Ik doe geen kopwerk meer en zorg dat ik fris door de zandpassage in De Panne kom en zeker niet de rol moet lossen met Bjorn. Wij zijn inderdaad de enigen die er vlot doorrijden en werken dan volle bak samen. Ik wou mijn voorsprong op de triatleten zo ver mogelijk uitbouwen en Bjorn had nog een duatleet in te halen. Ook de duatleet konden we in het mulle zand afschudden. Daarna hadden we nog een halve wedstrijd om met ons tweetjes de voorsprong zo ver mogelijk uit te bouwen en dat lukte ook. De verschillen waren enorm, want de concurrentie was helemaal alleen verzeild geraakt om te beuken tegen de toch felle kopwind.

In de wissel verloor ik geen tijd door een schoenenwissel en vertrok ik blootvoets. Daardoor had ik direct een 50-tal meter op Bjorn, waarop hij zowat 3/4 wedstrijd zou blijven hangen. Uiteindelijk haal ik het, voor wat het waard is natuurlijk, ook om de wedstrijd duatleten en triatleten ondereen te winnen.

Met dank aan de organisatie voor de mooie foto!