Tri The Beast Lynmouth triatlon (UK)

04 September 2016

Dit weekend trok ik naar de andere kant van het kanaal met Tom Vandenbussche voor de extreme triatlon Tri The Beast in Exmoor. Hij vroeg me 2 weken terug pas om mee te gaan, dus ik moest een crashschemaatje volgen om toch een beetje in vorm te geraken.

Zaterdag was het weer superslecht en we moesten het parcour dan maar verkennen met de auto. Al snel waren we beiden onder de indruk van de natuurpracht van het parcour dat door het nationaal park van Exmoor liep. Vooral de valley of rocks waren adembenemend. Maar wat ons ook opviel was de geaccidenteerdheid van het parcour. Hellingen tot en met 25%, zowel bergop als bergaf. Afdalingen die door modder, stenen en bladeren vaak heel gevaarlijk waren zeker als die dan ook nog eens 25% waren. Ik had al snel door dat deze wedstrijd voor de mannen met een serieuze basis zou zijn, iets wat ikzelf dit jaar helaas al de ganse tijd mis.

Aan de inschrijving vroegen de organisatoren ons nog of we het loopparcour al gezien hadden en ze beloofden ons dat het eenheel aangename verrassing zijn.

Start was zondag reeds om 7u. De storm was nog niet gaan liggen en het zwemmen konden ze na enig beraad dan toch niet laten doorgaan.
Na een kleine looplus mét wetsuit aan, mochten we direct de 90km fietsen. Er was een heuse startklim die direct aan 16% zat gevolgd door 4km matig klimmen. Ik probeer Tom een beetje te volgen maar door het niet kunnen losfietsen gisteren voelden de benen niet echt goed aan. Toen we na die klim overgingen in een andere klim die percentages haalde tot 25% koos ik al snel voor een eigen tempo. Ik had toch wel wat schrik van dit fietsonderdeel. Tijdens het fietsen zullen plaats 2 tot en met 4 nog wat wisselen. Ik voel me zeker na Tom de beste fietser, maar verlies op het moeilijke parcour in de glibberige bochten vaak terrein. Ik ben naar hier gekomen om te genieten, niet om in een ziekenhuis te arriveren en dat parcour was mij veel te onvoorstelbaar, zeker op mijn tijdritfiets dat ik ook nog niet zo goed in de hand heb.
Bovendien was ik ook bang van de wind die bij momenten heel gevaarlijk in de flank blaasde.

De 2de ronde gaat een serieus stuk beter. De wegen begonnen wat op te drogen, de wind was wat minder en ik wist de verraderlijke plaatsen liggen. Ik zal dan uiteindelijk als 3de wisselen met een kleine voorsprong op nr 4. Gemiddelde snelheid voor 92km was net 30km/u. Daarmee verloor ik 8min op Tom, die de wedstrijd zou winnen.

Toen volgden nog 18km lopen over bergpadjes met de meest adembenemende panorama's. 900hm dienden maar liefst te worden overbrugt. Ik vertrek behouden en weet dat dit een heuse opdracht zal worden voor mij. De 4de haalt mij snel in, maar ik kan hem niet volgen. Op dit parcour was het trouwens onmogelijk om je te forceren. Ofwel was het veel te steil en liep je direct tegen je limieten aan en bergaf was het vooral opletten geblazen. Ik val absoluut niet stil en kan met een gemiddelde snelheid van 10,5km/u deze taak volbrengen en 4de finishen als 1ste veteraan.

Helaas trok de organisatie op 2 keer niks en stonden slechts 35 deelnemers aan de start. Ikzelf onthoud vooral het mooie parcour en mijn goede wedstrijd, dat was waarvoor ik ben gegaan. Geen aanrader dus.