Vedettencriterium Staden

28 June 2016

In het vedettencriterium van Staden verwacht ik me altijd aan rondjes draaien in het peloton op een mooie omloop met vooral veel gespurt voor de mooie premies iedere ronde. Dit jaar heb ik mij echter een beetje mispakt. Door wegenwerken was het een ander omloopje. Maar liefst 63 ronden met 4 haakse bochten dienden afgelegd te worden, met iedere ronde premies van 20 tot 50€. Niet ideaal dus, zo twee dagen na mijn exploten in Couvin.

Ik zie er echt geen beginnen aan, want mijn 2 stampers deden echt super veel pijn. Ik start als laatste en laat iedereen zo veel mogelijk voor omdat ik niet wil dat iemand moet lossen door mij. Bovendien kan ik achteraan ook altijd ideaal de bochten aansnijden. Uiteindelijk lijkt het nog mee te vallen en er zijn precies redelijk wat renners die meer moeite hebben dan ik om te volgen op de carroussel. Bijgevolg heb ik heel wat gaten toe te rijden. Jammer dat er altijd moeten zijn die materiaal pech veinzen om zo een ronde te kunnen overslaan.

Na de eerste 20 ronden begin ik eindelijk op te schuiven en de laatste 20 ronden kom ik er helemaal door. Ik heb me eigenlijk in koers gans het jaar nog niet zo goed gevoeld. Ik ga een 5-tal keer vruchteloos in de aanval. De voorlaatste ronde lijk ik nog te kunnen ontsnappen met 3, waarvoor ik zo heel diep ben moeten gaan dat ik in de laatste bocht, wanneer we bijgehaald werden, me compleet overal laat uitremmen. Toch een beetje ontgoocheld eindig ik laatste als 23ste op 32. Vandaag kon er meer ingezeten hebben. Maar eindelijk eens terug dat goede gevoel in de benen dat deed deugd. Ik voelde me eindelijk weer een beetje renner. Er is blijkbaar nog hoop.