Waals Kampioenschap crossduathlon Thuin

29 October 2016

Door omstandigheden had ik deze wedstrijd nog nooit meegedaan, die ondertussen toch al aan zijn 4de editie toe is. Ik hoorde er veel goeds van en mijn lopen had deze week door een lichte techniek wijziging een serieuze boost gemaakt. De vorm is er en ik keek er dus wel naar uit.

Helaas had deze wedstrijd alles om in mijn nadeel te zijn. De verhouding lopen - MTB was sowieso al serieus scheef getrokken. 10,5km lopen tegenover 22km MTB. Bovendien was het lopen vooral bergaf om op 2km van het einde een muur op te moeten lopen. Tja, snel en bergaf lopen, zijn 2 zaken waar dat mijn mecaniek niet meer echt toe in staat zijn. En om goed steil bergop te lopen zal ik een heel stuk minder gewicht in de weegschaal moeten leggen. Het parcour op de MTB leek door het gebrek aan regen de laatste tijd ook omgetoverd tot een snelweg. Ik had er niet zo veel goede hoop op.

Met 120 individuelen en enkele duo's nemen we de start op het industrieterrein van Lobbes. Ik wist van op training deze week dat ik een stuk sneller zou lopen dan vorige week in Wetteren. Op de brede weg zit ik bij mensen waar ik normaal nooit bij zit. Ik heb zelfs nog over, maar ik heb totaal geen idee van wat ik aan kan. Bovendien was het toch 6km lopen en er zou na 4km een muur op ons afkomen. Ik lijk de goede steek gevonden te hebben, maar loop tegen mijn limieten aan. Toen we eindelijk aan de beruchte muur in het bos kwamen leek ik stil te staan. Iedereen liep weg van mij en ik werd door Dirk Buellens ook naar de 3de veteranen plek verdreven. De omschakeling van dalen naar klimmen bevalt me niet. Man, op zo'n stukken voel ik mij toch echt een oud boerenpaard. Schijn bedriegt blijkbaar. Op de lang vals platte uitloper kan ik al die van mij weggelopen was weer bijhalen en wordt er zelfs nog tactisch gelopen. Het laatste stuk tegen wind in de industriezone wil niemand meer overnemen en blijkbaar zeker mee zijn met mij op de fiets.

In 11de positie kom ik binnen na een top loopnummer naar mijn doen. Dit zal al een pak inspanningen op de fiets schelen. Ik sla de handen in elkaar met Dirk Buellens. Ik weet dat hij ook een goede MTB'er is. Door omstandigheden had ik de omloop niet kunnen verkennen en ik laat die eerste ronde toch hier en daar enkele secondjes liggen omdat ik de snelle bochten niet kan inschatten. Ook in het biken kregen we een zware helling voorgeschoteld, waar ik de veel lichtere Dirk amper kan volgen. Maar op de uitlopers die volgen voel ik me dan weer sterker. In de 2de ronde kom ik bij de sterkste loper van de veteranen Jan Goddaer. Nu moest ik er alles aan doen om alleen verder te gaan. Achter mij maakt in de snelle bochten 1 iemand een foutje waardoor ik eindelijk het hazepad kan kiezen. Het gat is ineens heel groot en ik denk niet na, ik rij gewoon alles of niets volle bak. Met een snelste fietstijd (30km/u!) kom ik in 2de positie binnen, als ik de eerste net zie vertrekken met een duo. Alweer wat frustratie door die duo's. Ik blijf het altijd wedstrijdvervalsing vinden.

Ik doe een goede wissel en start de eerste 2km bergaf volle bak om uit het zicht van de concurrentie te blijven om aan de befaamde muur het efkes heel zwaar te krijgen. De 2de plaats lijkt zeker binnen tot ik op de lange vals platte uitloper toch nog iemand heel snel zie naderen. De snelste loper van de eerste run zorgde er nog voor dat ik in die laatste kilometers er alles moet uitpersen om 2de te blijven. Ik slaag daar ook in en ben zeer tevreden met deze 2de plaats. Dit geeft heel veel vertrouwen voor in Reusel volgende week, waar een lange afstand op het programma staat.