Wegiman Sprinttriathlon ND Herve

11 September 2016

Winst!

De Izegemse koersweek, meestal het hoogtepunt van mijn koersseizoen, is absoluut niet geworden wat ik er van verwachtte. Maandag, daags na mijn avontuur in Engeland, ben ik plotseling serieus ziek geworden. Diarree, braken, kortom, tegen 's avonds was ik al 6kg lichter dan mijn normaal gewicht en was ik nog een vodje. Ik moest afzeggen voor Wakken, maar ook Hulste en Ploegsteert verdwenen van de planning. Donderdag leek ik dan plots even snel herrezen, maar vrijdag was ik weer vooral boven het toilet te vinden, waardoor ik ook nog eens het criterium hier in Izegem voor eigen volk ook nog eens moest afzeggen.

Zaterdag raapte ik de moed samen om te gaan trainen. Tegen de verwachtingen in verliep de zwemtraining redelijk. Daarna ging ik nog een ritje doen op de Slice tijdritfiets, maar het werd een serieuze rit via oa de Kluisberg van 100km aan een dikke 33km/u.

Ik zei, deels voor de grap, tegen Pascale dat ik er eigenlijk al spijt van had, dat ik afgezegd had voor de Wegiman in Wegimont. Dat is een sprinttriathlon op en rond het Provinciaal domein van Wegimont, nabij Herve. Normaal zouden we dit gecombineerd hebben met een weekend caravan. Het is een mooie wedstrijd waarin gefietst wordt op 1 grote ronde met de ene helling na de andere. Je kan er echt het verschil maken op de fiets en ik wist dat mijn nieuwe Slice mij nog meer voordeel zou opleveren. "Waarom gaan we niet gewoon op en af", zei Pascale? "Inschrijvingsgeld is toch al betaald, het is mooi weer en het is een mooi domein voor met de kinderen." Ik heb dan maar gewillig toegegeven en zonder verwachtingen trok ik richting Herve.

We moesten 500m zwemmen in het openluchtzwembad daar. Op voorhand moesten we onze zwemtijden opgeven en werden we een beetje samengestoken. Ik zat in de laatste wave, waarin heel waarschijnlijk de winnaar zou zitten. Veel jong geweld, zoals wel vaker in Wallonië op deze sprinttriathlons. Hier en daar zelfs eentje met een tenue van een Franse club, dat zijn meestal geen sukkelaars. Ik had wel al eens de volledige omloop gereden en de benen voelden goed aan. Er zaten een paar lange zware hellingen in die ik volledig in danseuse kon nemen. Ik wist dat ik in het fietsen heel waarschijnlijk de beste zou zijn. Ik heb bovendien ook 5kg minder mee zeulen, dan wat ik normaal doe.

In mijn baan liggen we met 4, maar ondanks de afspraken die we gemaakt hadden lag ik al direct op achterstand. Ik kies voor mijn tempo zonder forceren en zie dat mijn kompanen de 2de helft niet meer uitlopen op mij. Zonder forceren tik ik aan na een kleine 8min. Dat was alvast een stuk beter dan verwacht. Heel bewust was ik niet voluit gegaan, want de eerste 3km fietsen zou ik over al mijn krachten moeten beschikken om er vol de snelheid te moeten kunnen inhouden en dat zal direct een boel seconden zijn.

Ik start als 12de met fietsen op 1m20 van de leiders. Maar na die 3km zit ik al ineens op plaats 3. Die jonge gasten missen duidelijk nog de kracht voor dergelijke opdracht. Halverwege na de lange klim van Trooz naar Olne kom ik aan de leiding. Maar mijn stuk moest nog komen. Ik had nog reserves overgehouden. Op de laatste 2 zware beklimmingen slaag ik er net in die volledig in danseuse op het grote verzet te nemen. Hier levert mijn Di2 groot voordeel. Bij mijn vorige deelname 2 jaar geleden kon ik dit niet, maar ik wist dat ik nu hier mijn slag aan het slaan was.

Ik zou met 2min voorsprong de snelste fietstijd neer zetten. Met 35sec voorsprong begon ik aan de laatste 5km over 2 ronden. Een omloop door het domein met veel hoogtemeters. Ik was deze week nog niet aan lopen toegekomen en heb al zeker lange tijd niet meer snel gelopen in de aanloop van die halve triathlon vorige week. Ik zet mijn verstand op 0 en ga gewoon zo hard ik kan. Ik zie wel waar ik sneuvel. Bij het ingaan van de 2de ronde heb ik een herkenningspunt en zie ik dat ik zelf iets ben uitgelopen. Dat moet voor mijn tegenstander een mentale tik zijn. Ik krijg het zwaar, maar ik kan het me permitteren nu wat berekender te gaan lopen. Heel content word ik eerste op 189 deelnemers. Een enorme opsteker in een jaar waarin het nooit echt wou meezitten.